Jednym z ostatnich punktów programu 19. Konferencji Lean | Six Sigma Akademii Białego Kruka był, jak co roku, panel ekspercki. To zawsze moment, w którym uczestnicy mogą zadać pytania dotyczące problemów, z którymi mierzą się na co dzień w swoich organizacjach.

Pytania nie są wcześniej przygotowywane, nie ma też gotowych odpowiedzi. Jest za to praktyka, doświadczenie i często bardzo różne punkty widzenia.

„Wydaje mi się” kontra „Bazując na danych, wiem …„. Dlaczego przeczucie nie wystarczy.

Każda organizacja pełna jest przekonań, które brzmią jak fakty, ale nimi nie są. „Nowa maszyna produkuje lepiej niż stara.” „Dostawca A jest bardziej niezawodny niż dostawca B.” „Od kiedy zmieniliśmy procedurę, reklamacji jest mniej.” Brzmi znajomo, prawda?

Problem polega na tym, że ludzki mózg jest mistrzem w znajdowaniu wzorców, nawet tam, gdzie ich nie ma. Widzimy kilka dobrych wyników i już wierzymy, że proces się poprawił. Widzimy dwa złe tygodnie z rzędu i natychmiast szukamy winnego. Tymczasem to, co obserwujemy, może być po prostu losową zmiennością procesu, a nie dowodem na żadną realną zmianę.

W świecie Six Sigma istnieje pokusa, żeby od razu sięgnąć po zaawansowane narzędzia statystyczne, testy lub skomplikowane wykresy. To właśnie ta „ciężka artyleria”, która robi wrażenie w prezentacjach i w raportach. Problem w tym, że zastosowana bez przygotowania, potrafi dać wyniki całkowicie pozbawione sensu, albo co gorsza, wyniki mylące.

Skąd wiesz, że Twoje dane są prawdziwe?

Wyobraź sobie, że podejmujesz istotną decyzję biznesową tzn. inwestujesz w nową maszynę, wdrażasz zmianę w procesie albo odrzucasz partię produktów i wszystko opierasz na danych pomiarowych. Ale co, jeśli te dane są nieprawdziwe? Nie przez złą wolę, lecz przez nieakceptowalny system pomiarowy.

To nie jest scenariusz teoretyczny. Dzieje się to codziennie w tysiącach firm.

Jednym z najczęściej zadawanych pytań przez osoby zainteresowane szkoleniem Six Sigma Black Belt jest to, czy przed rozpoczęciem kursu należy ukończyć wcześniejsze poziomy certyfikacji, takie jak Yellow Belt czy Green Belt. To zrozumiała wątpliwość, ponieważ wiele programów rozwojowych budowanych jest w sposób sekwencyjny, gdzie kolejne etapy wymagają zaliczenia poprzednich.

W przypadku Akademii Białego Kruka wygląda to jednak inaczej.

W świecie Six Sigma i zarządzania jakością wystrzegamy się podejmowania decyzji na podstawie intuicji – tutaj liczą się liczby, dane i fakty. Zanim jednak zaufasz swoim wynikom
i zaczniesz optymalizować proces, musisz upewnić się, że Twój system pomiarowy w ogóle mówi prawdę, do czego służy analiza systemów pomiarowych (MSA).

Wielu specjalistów, inżynierów i menedżerów zapomina jednak, że sukces tego narzędzia zaczyna się długo przed uruchomieniem pakietu statystycznego MiniTab czy Excela. Fundamentem wiarygodnej analizy, takiej jak chociażby popularne Gage R&R lub Kappa, jest dobrze zaprojektowany arkusz zbierania danych.

Jednym z najczęściej zadawanych pytań przez osoby rozpoczynające swoją przygodę z Six Sigma jest: „Od którego poziomu powinienem zacząć?”. Zaraz potem pojawia się kolejne: „Czy muszę najpierw ukończyć White Belt, potem Yellow Belt, następnie Green Belt, a dopiero na końcu Black Belt?”

To zrozumiałe wątpliwości. Same nazwy poziomów sugerują przecież pewnego rodzaju hierarchię, przypominającą stopnie wtajemniczenia znane ze sztuk walki. Łatwo więc odnieść wrażenie, że każdy uczestnik powinien przejść całą drogę – krok po kroku – zaczynając od najniższego poziomu. W praktyce wygląda to jednak inaczej.

Gruntowna analiza danych to fundament podejmowania decyzji w biznesie, a „statystyka bez tajemnic” to nie tylko chwytliwe hasło reklamowe, ale absolutna codzienność.

Niezależnie od tego, czy zarządzasz potężną fabryką, czy optymalizujesz obieg dokumentów w biurze, prędzej czy później zadasz sobie jedno podstawowe pytanie:

W blogu wielokrotnie już pisałem o tym, jak ścieżka Six Sigma Black Belt wpływa na rozwój indywidualny i jakie osobiste korzyści można uzyskać, decydując się na takie wyzwanie (m.in. kompetencje analityczne, przywódcze, projektowe czy biznesowe). To ważna perspektywa, bo pokazuje, dlaczego tak wiele osób świadomie decyduje się podążać ścieżką Six Sigma Black Belta.

Warto jednak spojrzeć na ten temat z drugiej strony – od strony finansującego… Co zyskuje organizacja, która tak dużo inwestuje w rozwój Black Belta? (kiedy piszę „dużo inwestuje” to nie mam na myśli kosztów szkolenia, ale przede wszystkim – czas i energię wybranych do tej roli pracowników, w domyśle naszych najlepszych ludzi).