Certyfikacja Six Sigma — zarówno na poziomie Green Belt, jak i Black Belt — bywa postrzegana jako formalne zwieńczenie szkolenia. W Akademii Białego Kruka patrzymy na nią zupełnie inaczej. Certyfikat nie jest celem samym w sobie, lecz naturalną konsekwencją zdobytych kompetencji i przepracowanej drogi rozwojowej. To ważne rozróżnienie, bo dobrze oddaje charakter całego procesu.

Proces certyfikacji w ABK jest wymagający, czasochłonny i nieprzypadkowo wieloetapowy. Nie został zaprojektowany po to, aby „sprawdzać wiedzę”, lecz po to, aby upewnić się, że osoba certyfikowana realnie potrafi pracować metodą Six Sigma, prowadzić projekty DMAIC i pełnić rolę lidera zmian w organizacji. Z tego powodu certyfikat, który otrzymuje absolwent, ma dużą wartość — zarówno wewnątrz organizacji, jak i na rynku.

Dlatego więć, jeśli rozważasz swój rozwój na ścieżce Six Sigma, warto dobrze zrozumieć, jak ten proces wygląda i jak najlepiej się do niego przygotować.

Problem w procesie to często tylko „czubek góry lodowej”. Aby go wyeliminować, musimy zrozumieć całą strukturę zależności.

Diagram Ishikawy, zwany ze względu na swój kształt „rybią ością”, to narzędzie, które pozwala na uporządkowanie wszystkich potencjalnych przyczyn wystąpienia danego błędu w procesie.

KamiL Torczewski, CEO Akademii Białego Kruka, wyjaśnia różnicę między szkoleniem otwartym, a dedykowanym.

Czemu to pierwsze jest w wielu przypadkach bardziej wartościowe?

Six Sigma przez wiele lat była kojarzona niemal wyłącznie z produkcją. Nic dziwnego — to właśnie tam powstawała, tam rozwijała swoje narzędzia i tam osiągała pierwsze, spektakularne sukcesy (wymienić tu należy firmy takie jak Motorola czy Allied Signal).

Redukcja defektów, stabilizacja procesów, przewidywalność jakości i ogromne oszczędności sprawiły, że Six Sigma szybko zyskała reputację jednej z najbardziej skutecznych metod doskonalenia operacyjnego. Po otrzymaniu przez Motorolę Nagrody im. Malcolma Baldridga (1988 r.), rozpoczął się systematyczny wzrost popularności tego programu.

Znasz to uczucie, gdy podczas spotkania dominują dwie osoby, a reszta milczy?

Klasyczna burza mózgów często promuje najgłośniejszych, a niekoniecznie najbardziej kreatywnych.

Rozwiązaniem jest metoda 635, która daje każdemu uczestnikowi równy głos i pozwala wygenerować setki pomysłów w rekordowym czasie.

Certyfikacja Six Sigma — zarówno na poziomie Green Belt, jak i Black Belt — od lat stanowi jedną z najbardziej wartościowych inwestycji rozwojowych. Dzieje się tak dlatego, że jest to ścieżka, która realnie zmienia sposób pracy, sposób myślenia i sposób podejmowania decyzji. W świecie, który coraz intensywniej opiera się na danych, procesach oraz przewidywalności działania, kompetencje Six Sigma nabierają nowego znaczenia.

W Akademii Białego Kruka podchodzimy do certyfikacji bardzo pragmatycznie. Naszym celem nie jest wydanie papierowego dokumentu (choć ten oczywiście też jest – piękny i oprawiony w gustowną ramkę :)), ale zbudowanie kompetencji, które w praktyce obronią się same. Dobry Green Belt lub Black Belt nie musi mówić o certyfikacie — jego sposób działania staje się widoczny w codziennej pracy. Widać, jak prowadzi dyskusje, jak porządkuje proces, jak zadaje pytania i jak potrafi rozłożyć problem na czynniki pierwsze. Wyróżnia się z tła tym, że potrafi działać w oparciu o liczby, dane i fakty. To właśnie dlatego mówimy, że certyfikat, jako dokument, staje się niemal zbędny. Prawdziwy Black Belt/Green Belt nosi go w swoim charakterystycznym sposobie działania.

Wielu przedsiębiorców wpada w pułapkę myślenia, że wie czego potrzebują ich klienci, nawet bez dogłębnej analizy ich potrzeb.
Jednak „dobra jakość” dla każdego oznacza co innego.

Narzędzie CTQ (z ang. Critical to Quality) to most łączący ogólne życzenia klienta (z ang. Voice of the Customer) z konkretnymi parametrami technicznymi, które możemy zmierzyć i kontrolować w procesie.

Rola Black Belta od lat jest jedną z najbardziej wymagających i jednocześnie najbardziej rozwijających ścieżek kariery w obszarze doskonalenia procesów.

Choć metodyka Six Sigma powstała w 1987 roku, kompetencje Black Belta wciąż znajdują zastosowanie zarówno nowoczesnych organizacjach.

Co więcej — w dynamicznie zmieniającym się świecie pracy, gdzie rośnie znaczenie analityki, pracy projektowej i interdyscyplinarnych zespołów, rola Black Belta nabiera nowej aktualności.

W gąszczu codziennych zadań łatwo stracić z oczu szerszą perspektywę. SIPOC to proste narzędzie wizualne, będące integralną częścią metodyki DMAIC, które pozwala na ogólne poznanie procesu. Jego nazwa to akronim od angielskich słów: Suppliers, Inputs, Process, Outputs, Customers.

Głównym założeniem narzędzia SIPOC jest zdefiniowanie granic procesu oraz zidentyfikowanie kluczowych elementów wpływających na proces. Jest to największą różnicą, kiedy porównujemy SIPOC z innymi narzędziami mapowania procesów jak np. Flowchart czy VSM. Inaczej niż przy Flowcharcie czy VSM, nie interesują nas szczegóły i detale procesu – zależy nam za to na uzyskaniu ogólnego obrazu. Obrazu „z lotu ptaka” (lub w języku angielskim tzw. Helicopter view).

Ten ogólny obraz procesu, pozwala uporządkować działania zespołu projektowego, wpierając między innymi definiowanie celu i zakresu projektu. Pozwala też zorientować się, na jakim „terenie” zespół będzie działał.